
Τη μια μέρα σ'αγαπώ, την άλλη σε μισώ...
Περιμένω μήνυμα σου με το κινητό στο χέρι στο μπάνιο, στην κουζίνα, στο ψιλικατζίδικο, στο γυμναστήριο... ή όταν μου στέλνεις, δε σου απαντάω για ώρες..
Σου γράφω ποιηματάκια, και μετά τα στέλνω αλλού μπας και εξιλεωθώ...
Είσαι τόσο πολύ μέσα στον οργανισμό μου που δεν αντέχω άλλο!!
Και το χειρότερο? Ups and Downs...συνέχεια...συνέχεια όμως!!!!!!
Κανονίζουμε να βγούμε και γίνομαι όμορφη για σένα, και ξαφνικά τρώω την ξενέρα της ζωής μου και δε θέλω να σε βλέπω στα μάτια μου..
I will never be your stepping stone...
Τραγουδάω στον εαυτό μου μπας και το πιστέψω.. Κάποιος μου είπε πως ήρθε η ώρα για το "back to daylight"... Επιστροφή στα καλά, στις ευχαριστές στιγμές, στο περνώ και μόνη μου καλά, στο δε βαριέσαι, τι είχαμε, τι χάσαμε...
Αλλά...να...κοίτα δηλαδή....εχμ...πως να το πω.... ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΣΕΝΑ!!!! και αυτό πονάει...


