Μπορώ??

Ουφ.. Μπήκε καινούρια χρονιά.. Την υποδέχτηκα ανανεωμένη, με νέους στόχους, νέες ελπίδες, νέα όνειρα.. αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς, παλιά μυαλά..

Μα εγώ τραβάω ζόρι, που πια δεν είσαι εδώ..

Ακόμη δεν επέστρεψα, οι υποχρεώσεις άρχισαν να με προσπερνούν και νιώθω να βλέπω τη ζωή μου να φεύγει σιγά σιγά απο τα χέρια μου. Ξεκίνα η εξεταστική περίοδος.. ποια εξεταστική? το μυαλό πετάει ακόμη..

Μην απορείς που σκέφτομαι, πάλι εσένα..

Κάποιες μέρες ξυπνάω και δεν αφήνω κανέναν και τίποτα να μου χαλάσει τη διάθεση.

Ούτε η βρύση που τρέχει, ούτε το ότι έχω μείνει ταπί και ψύχραιμη, ούτε το διάβασμα, ούτε η μουρτζουβλαχιά όσων ξύπνησαν κακόκεφοι, ούτε ο καιρός, ούτε η περίοδος..ούτε..ούτε..

Πως να ξεχωρίσω την αλήθεια σου..

Βοήθησε με να δω καθαρά..

Υπάρχουν όμως μέρες.. που καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που έκανα το λάθος να σηκωθώ απο το κρεβατάκι μου.. που είναι σαν να έχει συνομοτίσει όλος ο κόσμος για να γίνουν τα νεύρα μου κουρέλια.. που τίποτα δεν φαίνεται να λειτουργεί..

Που νιώθω τόσο ευάλωτη γαμώτο..

Αισθάνομαι πως θα σπάσω απο λεπτό σε λεπτό και μόνο στη σκέψη σου..

θέλω επιτέλους να σταθώ στα πόδια μου και να μην έχω ανάγκη κανέναν.. Μπορώ??

Nowhere like home..

Μπορεί να έφυγα για φοιτήτρια σαν κυνηγημένη και να έριξα μάυρη πέτρα πίσω μου..

Μπορεί να λατρεύω τη Θεσσαλονίκη μέχρι εκεί που δεν πάει..

Μπορεί να τη θεωρώ πατρίδα μου και να πορώνομαι πιο πολύ και απο τους ίδιους τους Θεσσαλονικιούς...

Αλλά τελικά.... πουθενά σαν το σπίτι σου!!!

Είναι άλλο πράγμα να γυρνάς σπίτι σου, στο δωμάτιο σου, στο κρεβάτι σου...

Η μαμά σου να έχει κάνει όλο το σπίτι χριστουγεννιάτικο...

Να έχει στολίσει ένα δέντρο μέχρι εκεί πάνω (καμιά σχέση με τη δικιά μου κουτσουλίτσα στη Θεσ/νίκη) και να σε περιμένει με την πιατέλα απο μελομακάρονα στο ένα χέρι, και τους κουραμπιέδες στο άλλο ...

Να σου έχει φτιάξει όλα τα αγαπημένα σου φαγητά, σαλάτες, γλυκά, ποτά και δεν συμμαζεύεται...

Να λες στον μπαμπά σου τα κάλαντα και να πέφτουν τα 20ευρα...

Να βλέπεις επιτέλους την ανιψιά σου που έχει γίνει γίγαντας απο την τελευταία φορά που την είδες και να σου σκάει κάτι χαμόγελα που ζεσταίνουν και τη σκληρότερη καρδιά...

Να κοιμάσαι στο παιδικό σου κρεβάτι και να έχεις την αφίσα του Σάκη πάνω απο το κεφάλι σου..

Να σε παίρνει ο ύπνος ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό που δεν εκπέμπει Θεσ/νίκη..

Here with me..

I didn't hear you leave
I wonder how am I still here
And I don't want to move a thing
It might change my memory

Oh I am what I am
I do what I want
But I can't hide

And I won't go
I won't sleep
I can't breathe
Until you're resting here with me

And I won't leave
I can't hide
I cannot be
Until you're resting here with me

I don't want to call my friends
For they might wake me from this dream
And I can't leave this bed
Risk forgetting all that's been

Oh I am what I am
I do what I want
But I can't hide

And I won't go
I won't sleep
I can't breathe
Until you're resting here with me

I won't leave
I can't hide
I cannot be
Until you're resting here..

Because you loved me...

For all those times you stood by me
For all the truth that you made me see
For all the joy you brought to my life
For all the wrong that you made right
For every dream you made come true
For all the love I found in you
Ill be forever thankful baby
Youre the one who held me up
Never let me fall

Youre the one who saw me through through it all

You were my strength when I was weak
You were my voice when I couldnt speak
You were my eyes when I couldnt see
You saw the best there was in me

Lifted me up when I couldnt reach
You gave me faith coz you believed
Im everything I am
Because you loved me

You gave me wings and made me fly
You touched my hand I could touch the sky
I lost my faith, you gave it back to me
You said no star was out of reach
You stood by me and I stood tall
I had your love I had it all
Im grateful for each day you gave me
Maybe I dont know that much
But I know this much is true
I was blessed because I was loved by you

You were my strength when I was weak
You were my voice when I couldnt speak
You were my eyes when I couldnt see
You saw the best there was in me

Lifted me up when I couldnt reach
You gave me faith coz you believed
Im everything I am
Because you loved me

You were always there for me
The tender wind that carried me
A light in the dark shining your love into my life
Youve been my inspiration
Through the lies you were the truth
My world is a better place because of you

You were my strength when I was weak
You were my voice when I couldnt speak
You were my eyes when I couldnt see
You saw the best there was in me

Lifted me up when I couldnt reach
You gave me faith coz you believed
Im everything I am
Because you loved me

You were my strength when I was weak
You were my voice when I couldnt speak
You were my eyes when I couldnt see
You saw the best there was in me

Lifted me up when I couldnt reach
You gave me faith coz you believed
Im everything I am
Because you loved me

Im everything I am
Because you loved me..

Μέτρησα...

Μέτρησα τις πιο βαθιές μας διαφορές
κι ήταν η σχέση μας αυτές
χάιδεψέ τες αν τις δεις ποτέ

Κι έπειτα το χρόνο μέτρησα να δω
αν προλαβαίνω να σου πω
Από μένα πόσα δεν μπορώ

Ό,τι κι αν γίνει ένα να λες
πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
πως μ'αγαπάς χίλιες φορές
κι εγώ...εσένα

Κι αν μείνει τ' όνειρο μισό
κι αν το φιλί χαθεί κι αυτό
Ένα να λες σαν να'ναι χθες
Πως μ'αγαπάς χίλιες φορές...

Έψαξα έτσι ένα ψέμα σου να βρω
να μην μπορώ να τ' ανεχθώ
και δεν βρήκα ούτε ένα

Κι έπειτα μέτρησα πάλι για να δω
αν είν'τα λάθη μου εδώ
και δεν έλειπε κανένα...

Μέτρησα - Ελευθερία Αρβανιτάκη

Αδέσποτες νύχτες..

Μόνος μου χαζεύω στο παράθυρο
πως αναβοσβήνουν τόσα φώτα
χάθηκε το βλέμμα μου στο άπειρο
χάθηκες χτυπώντας μου την πόρτα

Έκλεισες τη νύχτα στο δωμάτιο
Κι έγινα σκιά πάνω στον τοίχο
Κι ένα τραγουδάκι απ' το ράδιο
κλείνει τη ζωή μου σ' ένα τοίχο

Αδέσποτες οι νύχτες σαν σκυλιά
Γυρίζουνε στα χρόνια τα παλιά
Και ψάχνουν μια χαμένη αγκαλιά
να βρουν για να κρυφτούνε

Αδέσποτες οι νύχτες που περνώ
Το ξέρω δεν ξεχνάς και δεν ξεχνώ
Δυο άστρα σε χαμένο ουρανό
ποια νύχτα θα βρεθούμε

Σου 'στελνα τις νύχτες τόσα σήματα
Τώρα πια δεν έχουν σημασία
Σ' άρεσαν τα λόγια και τα σχήματα
Μα ποτέ δεν μπήκες στην ουσία

Γυάλινη αγάπη και μου έσπασε
Ψάχνω να μαζέψω τα κομμάτια
Πάλιωσε η κουβέρτα και δεν έφτασε
Για να σκεπαστώ μέχρι τα μάτια

Ομοιοπαθητική στον έρωτα..

Πότε ξέρεις πως ήρθε η ώρα για να ξεπεράσεις μια σχέση?


Πότε καταλαβαίνεις πως ήρθε ο καιρός να προχωρήσεις και να αφήσεις πίσω έναν άνθρωπο, μια σχέση και επιτέλους μια ζωή?

Πότε νιώθεις πως ο άλλος δεν πρόκειται να σου κάνει τη χάρη και να γυρίσει όσο και αν εσύ θα το ήθελες?

Νιώθω πως είμαι μαζόχα ώρες ώρες..


Κάθομαι και βασανίζω το μυαλό μου με σκέψεις πως θα γυρίσεις και θα είναι πάλι όλα όπως πρώτα, και ίσως και καλύτερα..
Κάθομαι και σκέφτομαι πως μ' αγαπάς ακόμη αλλά κάτι σε εμποδίζει απο το να τρέξεις στην αγκαλιά μου..

Υπάρχει και όνομα για την άμυνα μου..αμέ.. Η ομοιοπαθητική. (ανακαλύφθηκε πολύ αργότερα, οπότε μη λυπάσαι Σίγκμουντ, είμαι σίγουρη πως όλο και κάτι θα έχεις πει και εσύ γι'αυτό).
Εκτίθεμαι στην αρρώστια και δεν προσπαθώ να την πολεμήσω με γιατροσόφια. Απλά την υπομένω και εύχομαι να έχω γερό ανοσοποιητικό. Αυτό κάνω και εγώ μαζί σου, απλά εύχομαι..


Μέχρι στιγμής, η μάχη καλά κρατεί αλλά νιώθω τις δυνάμεις μου να με εγκαταλείπουν σιγά σιγά..

Η επιρροή σου πάνω μου βλέπεις, είναι ακόμη τεράστια.
Δε σε βλέπω, μα σε νιώθω στον αέρα.. Δεν σε ακούω, μα η φωνή σου αντηχεί στα αυτιά μου..
Όλη η πόλη αναβλύζει απο σένα και απο εκεί που τη λάτρευα, πλέον με πνίγει.. Σε κρατάει μακριά μου..

Ωχού, δεν παλεύομαι πια. Ακόμη κι όταν θέλω να μιλήσω για το πως να σε ξεπεράσω, καταλήγω να μιλάω για σένα και φτού κι απο την αρχή..