The truth of the day

Όταν ήθελα να φύγω, με κρατούσαν άνθρωποι πίσω..

 Τώρα που δεν με κρατάει κανένας, δεν ξέρω αν θέλω να φύγω..

Μια λεπτή γραμμή

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει τα πράγματα συνήθως. . από άλλους λέγονται όρια. Θα χρησιμοποιήσω απλά τη λέξη γραμμή.

Κάποτε τα νεύρα μου θα παραλληλίζονταν με τριχιά. Τώρα, πλέον έχουν γίνει μια λεπτή γραμμή. Η υπομονή μου έχει σχεδόν εξαντληθεί, η ευγένεια μου αρχίζει και χάνεται και η τρελή θέλει να πάμε για μαρουλάκια!!!!

Όσο ευλογημένος είναι ο τόπος, άλλο τόσο θεόμουρλοι είναι οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτόν. Τέλος. Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Ξυπνάω.

Domino...

Όπως λέει και το παλιό γνωμικό, η καλή μέρα, από το πρωί φαίνεται.

Εμένα για την ακρίβεια, φάνηκε πόσο σκατομέρα θα ήταν απο χτες το βράδυ. Πέρα από το οτι βριστήκαμε για χιλιοστή φορά και μου κανες μαύρη την ψυχή, σε είδα και στον ύπνο μου και ξύπνησα χειρότερα από ότι κοιμήθηκα. Όλη την ημέρα ήμουν ανήσυχη και από το απόγευμα και μετά, σαν ντόμινο όλα πήραν τη θέση τους.

Πέρα από το οτι μάλωσα με άλλους δύο ανθρώπους που δεν μου έφταιγαν και τίποτα, απογοήτευσα και έναν τρίτο άσχετο και το χειρότερο, η κατακτηθείσα ηρεμία των τελευταίων πέντε ημερών, τώρα έχει φύγει ανεπιστρεπτί. Τέλεια. Χριστούγεννα. Γιούχου.

Πράσινο τερατάκι. Όβερ.

Μαύρα σύννεφα...πάνω από κάτι τόσο όμορφο όσο εσύ και η σχέση που έχουμε...
αυτή η ικανότητα του ανθρώπου βρε παιδί μου, η τάση να οδηγεί οτιδήποτε όμορφο υπάρχει στη ζωή του προς την καταστροφή...δεν θα την καταλάβω ποτέ...τόση ένταση σήμερα...και γιατί? χωρίς λόγο....

εσύ δεν έκανες ΤΊΠΟΤΑ δε σε κατηγορώ ούτε στιγμή. εγώ φταίω και οι ψυχαναγκαστικές σκέψεις μου, οι ανασφάλειες μου το φτωχό εγώ μου και το ισχυρό υπερεγώ μου. και αυτά γιατί? γιατί έτσι....γιατί ο εαυτούλης μου θεώρησε πως όχι ρε πούστη, πολύ καλά τα πας τελευταία, ας έρθει κι ένα μαύρο σύννεφο και στη δική σου σχέση..καιρός είναι...

αλλά η ειρωνεία ποια είναι! πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα! πως τα δημιουργείς μόνος σου οεο! δηλαδή έλεος!!!! μαλακία δηλαδή!

ηρέμησε...πιες λίγο νερό, σκέψου. καθάρισε λαιμό, ανάπνευσε. λίγο πιο καθαυτή η σκέψη τώρα.

Ξέρεις, αφού ξέρεις λέμε. Ξέρεις τι νιώθει για σένα. το Ξέρεις. το Νιώθεις. και το Πιστεύεις. επομένως????.......

Η αιώνια κυκλοθυμία μου?

η τάση μου να ψάχνω λάκκους??

το ταλέντο μου να τους δημιουργώ εκεί που δεν υπάρχουν???

Δεν ξέρω...

ίσως μια πανίσχυρη δύναμη που μας παρασέρνει και μας οδηγεί στην αρχική μας κατάσταση...τη μοναξιά...ίσως μια ροπή, μια τάση για μοναδικότητα....ίσως..ίσως..ίσως.......

ίσως απλά ενδόμυχες σκέψεις μιας ερωτευμένης κοπέλας....

Άφησε με.....

Απλά άσε με γαμώτο.. άφησε με ελεύθερη...με πνίγεις, με κρατάς πίσω...
Θέλω να πετάξω! Θέλω να λυτρωθώ απο τα δεσμά σου... Δεν μπορώ άλλο, μ'ακούς? Δεν μπορώ...

Θα με καταστράψει η ασυνέπεια σου.. θέλω να αναπνέυσω μόνη μου..