Grey Monday

Ξέρω ότι θα είναι άλλη μια αφόρητη εβδομάδα. Άλλη μια δύσκολη Δευτέρα. Όμως θα βρω το κουράγιο να την αντέξω. 

Το καινούριο μαλακτικό ρούχων μυρίζει τέλεια, ο καφές μυρίζει σε όλο το σπίτι και το φαγητό στης Φωτεινής ήταν απίστευτο. Ο γάτος μου αδυνάτισε και μου κάνει ζουζουνιές. Από αυτά θα κρατηθώ. Τις αισθήσεις μου. Και θα τα καταφέρω. Ειδικά τώρα που έχω ένα πλάνο σωτηρίας στο μυαλό μου. Από μικρά και απλά πράγματα. 

My side of the story

Τόσος καιρός, τόσες σκέψεις, τόσες στιγμές χαμένες γιατί είσαι ακόμη εδώ. Είσαι μέσα μου, δίπλα μου. Προσπαθώ, αλήθεια. Προσπαθώ πολύ να σε βγάλω από το σύστημα μου. Να σε απομυθοποιήσω. Να σε μισήσω. Να σε κάνω άλλον έναν άνθρωπο της ζωής μου. Πόσο δύσκολο να είναι πια;

Η δική μου πλευρά είναι πολύ διαφορετική από τη δική σου βλέπεις. Εσύ, είτε το θέλω είτε όχι, το ξεκαθάρισες. Είσαι αλλού. Όχι απαραίτητα σε κάποιον άλλο άνθρωπο. Το μυαλό σου πετάει. Απλά όχι προς τη δική μου κατεύθυνση. Σε σχέση με το δικό μου που είναι ακόμη φόρτσα προς το δικό σου...

Είμαι δική σου όλο αυτό τον καιρό, το ξέρεις... Γιατί δεν με βοηθάς; Ξέρεις τη δική μου πλευρά. Το να μη διαλέγεις πλευρά, είναι πλευρά;;

Όσο κι αν το προσπαθώ, δεν μπορώ να σε βγάλω από μέσα μου. Η αλήθεια είναι πως δε θέλω. Μ' ακούς; Ελπίζω να το διαβάζεις αυτό, είναι για σένα. Δεν θέλω να σε βγάλω από μέσα μου.

Οδηγίες προς ναυτιλλομένους

Το λαλά είναι γεγονός. Εσύ, μόνο εσύ. Εσύ με ξέρεις. Και εσύ ήθελα να με μάθεις. Εσένα επέλεξα. Το ότι μου λείπεις κάθε μέρα και συνεχόμενα είναι επίσης γεγονός. Ότι κι αν κάνω, όσο και να προσπαθώ. Όσο κι αν θέλω να βάλω τη ζωή μου σε τάξη. Όμως...

Απλά Σιωπή. Κι αυτό τα λέει όλα.

The moment of truth

I believe that we can be extraordinary together, rather than ordinary apart...

Newsflash

Workaholism is a lie. Nothing can make me stop thinking about you.

Απλά, λιτά και απέριττα.

Καταστροφολογίες

Συναντάς καινούριους ανθρώπους. Νέες εμπειρίες ζωής, νέα ανοίγματα καριέρας, νέοι δρόμοι, νέες προσωπικότητες, φρέσκα πρόσωπα.

Και δεν είσαι σίγουρος για το ποιοι είναι και τι κουβαλάνε. Φυσικά η πρώτη εντύπωση μετράει.

Απο εκεί και πέρα όμως?

Πως μπορείς να ξέρεις ποιον να εμπιστευτείς? Σε ποιον από όλους να ανοιχτείς? Που να πεις τον πόνο σου, τις ανησυχίες σου, που να μοιραστείς τις κοινές σας εμπειρίες?

Αρχίζεις να ανοίγεσαι. Να λες την ιστορία σου, να ακούς την ιστορία των άλλων. Να προβληματίζεσαι. Να χαίρεσαι, να χαμογελάς. Να αγχώνεσαι. Να προβληματίζεσαι. Να στεναχωριέσαι. Να νιώθεις τα ίδια. Να προβληματίζεσαι. Να ακούς καλά λόγια. Να προβληματίζεσαι. Να ακούς κακά λόγια. Να προβληματίζεσαι. Να βλέπεις ότι ο κάθε ένας από αυτούς που έχεις γύρω σου κοιτά την πάρτη του, τη βολή του.

Είσαι σαν τους άλλους? Είσαι άλλος ένας εαυτούλης?

Πάντα πίστευες πως είσαι more than that.
Είσαι όμως?